งูขาว : "ถ้าข้าไม่ใช่อย่างที่ท่านเห็น ท่านยังจะรักข้ามั้ย"
เป็นประโยคซึ้งๆ ที่ฟังแล้วชวนให้น้ำตาซึม คล้ายๆกับ "ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก"
นางงูขาวเพียงแค่รำพึงกับตัวเองเพราะรู้ตัวว่าหากเขารู้ว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ เธออาจสูญเสียเขาไป
ทำไมหนอความรักที่ว่ามีความสุขนักหนา ถึงดูคล้ายกับว่าจะมีความระทม ปนเปกันมา
เข้าเรื่องดีกว่า ประโยคซึ้งๆ จากภาพยนตร์ ตำนานเดชนางพญางูขาว เพิ่มความลึกซึ้งและประทับใจให้หนังเรื่องนี้ไม่น้อยเลย ในส่วนตัวฉันมีความทรงจำในเวอร์ชั่นที่ หวังจู่เสียน แสดงได้มากกว่า (รู้อายุกันเลยทีเดียว ^^) สำหรับเวอร์ชั่นนี้ แน่นอนว่าเทคนิคทางคอมพิวเตอร์นั้นล้ำยุคมากเลยทีเดียวแต่หนังก็ยังคงกลิ่นอายของความเป็นภาพยนตร์จีนอยู่มาก ฉันประทับใจในส่วนนี้ รวมไปถึงเจ็ทลี เฮียแกเหมาะกับบทแบบนี้ดีมากเพราะสีหน้าเฮียแกนิ่งเหลือเกิ๊น....
สำหรับความรักความผูกพันของนางงูขาวกับพระเอก ความรู้สึกโรแมนติกหรือการก่อเกิดความรักแบบค่อยเป็นค่อยไปจนทำให้รู้สึกว่ารักครั้งนี้ลึกซึ้ง และตายเพื่อมันได้ ดูไม่เป็นจริงนัก หรือเป็นเพราะอารมณ์ความรู้สึกของปิศาจ(งูขาว) อาจจะมากมายดูคล้ายความหลงซะมากกว่า คิดว่าคงเป็นเพราะตำนานพยายามจะสอนเกี่ยวกับ เรื่อง ความรัก ความหลง และเหตุผล เพราะถึงแม้ว่านางงูขาวจะรักพระเอกมากมายแค่ไหน แต่ความเป็นมนุษย์และปีศาจก็ไม่สามารถทำให้ความรักนั้นสมหวังได้ และผลจากการไม่สมรักของนางงูขาวก็สามารถทำลายได้ทุกอย่าง แต่ในทางกลับกันเพราะความรัก นางได้แอบช่วยเหลือ สี่เซียน (พระเอก) ในการรักษาผู้คนที่ถูกทำร้ายจากปีศาจจิ้งจอก จนทำให้นางต้องสูญเสียพลังจากการบำเพ็ญไป
เนื้อหาที่น่าสนใจคล้ายๆกับภาพยนตร์หรือนิยายจีนหลายๆเรื่อง คือความคิดเรื่องธรรม และอธรรม มนุษย์และปีศาจ ใช่ว่าการเกิดเป็นมนุษย์หรืออยู่ฝ่ายธรรมจะทำให้เรา มีจิตใจที่เป็นธรรมเสมอไป ในขณะเดียวกัน การเป็นปีศาจก็ใช่ว่าจะไร้น้ำใจ การทำให้ลูกศิษย์ของหลวงจีนฟาไห่ต้องกลายเป็นปีศาจนั้น คล้ายกับต้องการให้มนุษย์รู้ว่าการเป็นปีศาจไม่ใช่การกลายเป็นผู้ร้าย เป็นเพียงร่างกายเท่านั้นที่แตกต่าง ไม่ว่ามนุษย์หรือปีศาจ ก็สามารถเลือกที่จะอยู่อย่างสงบหรือทำร้ายกันเองก็ได้
ระหว่างการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัว สี่เซียน กลับมา นางงูขาวได้ทำร้ายหลวงจีนในวัด และทำให้น้ำท่วม จนกระทั่งหลวงจีนฟาไห่ เริ่มลังเลสงสัยในการกระทำของตัวเองที่ยึดมั่นในการปราบปีศาจ อาจเป็นความคิดที่ผิดไปหรือไม่ หลังจากตรึกตรอง ท่านได้ทำเพียงนั่งนิ่ง เหมือนใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ปล่อยให้นางงูขาวทำร้าย
สุดท้าย ท้ายที่สุดของเรื่องราว นางงูขาวต้องจำยอมสำนึกผิดที่ได้พาลทำร้ายผู้อื่นเพียงเพราะต้องการอยู่กับ สี่เซียน จนทำให้น้องสาวต้องตาย ก่อนยอมถูกขังนางขอพบ สี่เซียนเป็นครั้งสุดท้าย เป็นการพบกันครั้สุดท้ายที่ทำให้เขาจดจำความรักของนางได้ และเป็นครั้งสุดท้ายที่ทำให้นางได้พบคำตอบเกี่ยวกับความรัก บางครั้ง แค่เพียงได้รักก็คงมีค่าเพียงพอแล้ว.....
...ลองหามาดูกันนะ สนุกสนานใช้ได้เลย ^^
เป็นประโยคซึ้งๆ ที่ฟังแล้วชวนให้น้ำตาซึม คล้ายๆกับ "ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก"
นางงูขาวเพียงแค่รำพึงกับตัวเองเพราะรู้ตัวว่าหากเขารู้ว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ เธออาจสูญเสียเขาไป
ทำไมหนอความรักที่ว่ามีความสุขนักหนา ถึงดูคล้ายกับว่าจะมีความระทม ปนเปกันมา
เข้าเรื่องดีกว่า ประโยคซึ้งๆ จากภาพยนตร์ ตำนานเดชนางพญางูขาว เพิ่มความลึกซึ้งและประทับใจให้หนังเรื่องนี้ไม่น้อยเลย ในส่วนตัวฉันมีความทรงจำในเวอร์ชั่นที่ หวังจู่เสียน แสดงได้มากกว่า (รู้อายุกันเลยทีเดียว ^^) สำหรับเวอร์ชั่นนี้ แน่นอนว่าเทคนิคทางคอมพิวเตอร์นั้นล้ำยุคมากเลยทีเดียวแต่หนังก็ยังคงกลิ่นอายของความเป็นภาพยนตร์จีนอยู่มาก ฉันประทับใจในส่วนนี้ รวมไปถึงเจ็ทลี เฮียแกเหมาะกับบทแบบนี้ดีมากเพราะสีหน้าเฮียแกนิ่งเหลือเกิ๊น....
สำหรับความรักความผูกพันของนางงูขาวกับพระเอก ความรู้สึกโรแมนติกหรือการก่อเกิดความรักแบบค่อยเป็นค่อยไปจนทำให้รู้สึกว่ารักครั้งนี้ลึกซึ้ง และตายเพื่อมันได้ ดูไม่เป็นจริงนัก หรือเป็นเพราะอารมณ์ความรู้สึกของปิศาจ(งูขาว) อาจจะมากมายดูคล้ายความหลงซะมากกว่า คิดว่าคงเป็นเพราะตำนานพยายามจะสอนเกี่ยวกับ เรื่อง ความรัก ความหลง และเหตุผล เพราะถึงแม้ว่านางงูขาวจะรักพระเอกมากมายแค่ไหน แต่ความเป็นมนุษย์และปีศาจก็ไม่สามารถทำให้ความรักนั้นสมหวังได้ และผลจากการไม่สมรักของนางงูขาวก็สามารถทำลายได้ทุกอย่าง แต่ในทางกลับกันเพราะความรัก นางได้แอบช่วยเหลือ สี่เซียน (พระเอก) ในการรักษาผู้คนที่ถูกทำร้ายจากปีศาจจิ้งจอก จนทำให้นางต้องสูญเสียพลังจากการบำเพ็ญไป
เนื้อหาที่น่าสนใจคล้ายๆกับภาพยนตร์หรือนิยายจีนหลายๆเรื่อง คือความคิดเรื่องธรรม และอธรรม มนุษย์และปีศาจ ใช่ว่าการเกิดเป็นมนุษย์หรืออยู่ฝ่ายธรรมจะทำให้เรา มีจิตใจที่เป็นธรรมเสมอไป ในขณะเดียวกัน การเป็นปีศาจก็ใช่ว่าจะไร้น้ำใจ การทำให้ลูกศิษย์ของหลวงจีนฟาไห่ต้องกลายเป็นปีศาจนั้น คล้ายกับต้องการให้มนุษย์รู้ว่าการเป็นปีศาจไม่ใช่การกลายเป็นผู้ร้าย เป็นเพียงร่างกายเท่านั้นที่แตกต่าง ไม่ว่ามนุษย์หรือปีศาจ ก็สามารถเลือกที่จะอยู่อย่างสงบหรือทำร้ายกันเองก็ได้
ระหว่างการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัว สี่เซียน กลับมา นางงูขาวได้ทำร้ายหลวงจีนในวัด และทำให้น้ำท่วม จนกระทั่งหลวงจีนฟาไห่ เริ่มลังเลสงสัยในการกระทำของตัวเองที่ยึดมั่นในการปราบปีศาจ อาจเป็นความคิดที่ผิดไปหรือไม่ หลังจากตรึกตรอง ท่านได้ทำเพียงนั่งนิ่ง เหมือนใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ปล่อยให้นางงูขาวทำร้าย
สุดท้าย ท้ายที่สุดของเรื่องราว นางงูขาวต้องจำยอมสำนึกผิดที่ได้พาลทำร้ายผู้อื่นเพียงเพราะต้องการอยู่กับ สี่เซียน จนทำให้น้องสาวต้องตาย ก่อนยอมถูกขังนางขอพบ สี่เซียนเป็นครั้งสุดท้าย เป็นการพบกันครั้สุดท้ายที่ทำให้เขาจดจำความรักของนางได้ และเป็นครั้งสุดท้ายที่ทำให้นางได้พบคำตอบเกี่ยวกับความรัก บางครั้ง แค่เพียงได้รักก็คงมีค่าเพียงพอแล้ว.....
...ลองหามาดูกันนะ สนุกสนานใช้ได้เลย ^^
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น