ในตอนที่เดินข้ามสะพานนั้นเอง จู่ๆ อารังก็เหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ ภาพในความคิดนั้นเป็นชอยจูวาลกำลังเดินนำแม่ของอึนโอไป ในขณะที่ตัวนางเองร้องห้ามไม่ให้ทั้งคู่ไปพร้อมกับคว้าปิ่นที่ผมแม่ของอึนโอ
"..หรือจะเป็นนายน้อยจูวาล..ที่พาแม่ของนายอำเภอไปที่นั่น" อารังพึมพำกับต้วเอง
อารังกลับจวนมาพร้อมกับความคิดมากมาย อารังพบอึนโออยู่ที่นั่น
"ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า"
"ข้าก็มีเหมือนกัน" อารังตอบอึนโอ
อึน โอบอกอารังว่านางผู้นั้นคือแม่ของเขาจริงๆ และคิดว่าที่มูยองเอ่ยว่า อาจารย์ของเขาคือมหาเทพน่าจะเป็นเรื่องเหลวไหล อารังบอกสิ่งที่ตัวเองคิด นางทบทวนมานานและคิดว่าน่าจะเป็นแผนของมหาเทพมาตั้งแต่แรก และฝากให้อึนโอหาคนทำร้ายแม่นมของลีโซริมให้ได้ แต่ก็ไม่ได้เล่าเรื่องชอยจูวาล
วันรุ่งขึ้นอึนโอสั่ง โดลแซและพลลาดตระเวนให้ไปขุดหาศพของพี่เลี้ยงและตามจับคนที่ฆ่าพี่เลี้ยงลีโซริมมาให้ได้
โดลแซจับโกโดลคนรับใช้ของขุนนางชอยมาได้เพราะได้หลักฐานเป็นป้ายชื่อจากศพของแม่นม
ชอยจูวาลคิดถึงคำพูดของอารัง
"..ลีโซริม ตายยังไงท่านไม่อยากรู้หรือ.."
ชอยจูวาลไปถามความจริงจากนางมูยอน
"หรือว่า..ข้าเป็นคนฆ่านาง..?"
"ใช่แล้ว คืนนั้นที่นางแอบตามเรามาและเห็นทุกอย่าง การฆ่านางเป็นสิ่งที่ควรทำไม่ใช่เหรอ"
"ทำไมท่านต้องทำอย่างนั้น" ชอยจูวาลถามทั้งน้ำตา
"ทำอะไร ที่ให้เจ้าฆ่านางงั้นเหรอ หรือที่ข้าลบความทรงจำเจ้า!!!"
วันที่ชอยจูวาลฆ่าลีโซริม วันที่เขาฆ่าคนเป็นครั้งแรก เขาหวาดกลัวมาก จนเขาเองที่ยอมให้นางมูยอนลบความทรงจำ
บนสวรรค์
ในระหว่างการเล่นหมากล้อมของมหาเทพและยมราช
"แม้ ข้าจะเป็นเอกทางด้านหมากล้อม แต่ข้าก็ไม่รู้ทุกความเคลื่อนไหวหรอกนะ" มหาเทพเอ่ยเมื่อยมราชถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น..ข้าไม่รู้เรื่องพลังของ แม่อึนโอด้วย"
"ยังไงซะการได้เห็นว่าก็มีบางเรื่องที่ท่านไม่รู้ ก็เป็นความรู้สึกที่ไม่เลวนะ"
"นี่คือเหตุผลที่ข้าเเชื่อในมนุษย์ ..พลังของมนุษย์ที่ยึดติดกับหัวใจมีมากว่าที่คิด ไม่น่าประหลาดใจหรอกเหรอ"
มูยองนึกถึงอดีตวันที่มูยอนน้องสาวผู้เป็นเทพธิดา พร่ำพูดความรู้สึกที่นางอยากเป็นมนุษย์
"อยู่บนโลกมนุษย์ อย่างปิศาจอย่างนั้นหรือ" มูยองพึมพำ
ชอยจูวาลเดินออกจากกระท่อมมาด้วยความเสียใจ และยิ่งเสียใจหนักขึ้นเมื่อนึกถึงคำพูดของอารัง
"มีใครคนหนึ่งที่เก็บท่านไว้ในส่วนลึกของหัวใจ"
อารังที่กำลังมุ่งมั่นกับความความคิดของตัวเองเดินมาพบชอยจุูวาลในป่าระหว่างทางไปกระท่อมร้าง
"ตอน ที่ลีโซริมเสียชีวิต ท่าน..อยู่ที่นั่นด้วยรึเปล่า" อารังถามออกไปด้วยความหวาดกลัวกับคำตอบที่จะได้รับ และด้วยความรู้สึกเดียวกันนั้น ชอยจูวาลไม่ตอบ และเดินจากไป เพียงเท่านั้นก็สามารถตอบคำถามของอารังได้ นางรู้สึกเศร้ากับลีโซริมอย่างมาก
คิมอึนโปเดินทางมาถึงจวนนายอำเภออย่างกระทันหัน
"คำถามของเจ้า ในตอนแรกข้าคิดจะตอบทางจดหมาย" เขาพูดกับคิมอึนโอลูกชาย ในที่สุดเขาก็เล่าเรื่องในอดีตให้ลูกชายฟัง
ในอดีตตาของอึนโอเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย ได้รับเรื่องร้องเรียนการทุจริตของขุนนางชอยบ่อยๆ จึงคิดจะลงโทษ แต่กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฎ มีเพียงแม่ของอึนโอเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้
ก่อนคิมอึนโปจะกลับ เขาเอ่ยกับลูกชายว่า
"การปกครองเมืองก็เหมือนการปกครองประเทศ เจ้าเีพียงต้องฟังคำของผู้คน .."
ในใจคิมอึนโป แทบไม่คิดว่า แม่ของอึนโอจะเดินทางมาถึงเมืองมิลยางเพื่อแก้แค้นได้
ในตอนดึกอึนโอมาพบอารังในห้องของลีโซริม
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
อารังไม่ตอบอะไร นางกำลังเสียใจกับเรื่องราวของลีโซริม
"ถ้าเจ้ายังไม่ต้องการบอกอะไรก็ไม่เป็นไร แต่อย่าลืมเรื่องที่เจ้าจะต้องได้ไปสวรรค์นะ" อึนโอเอ่ยอย่างจริงจัง
วันรุ่งขึ้นอึนโอไปพบชายคนหนึ่งที่เคยทำงานที่บ้านขุนนางชอย เขาเล่าว่าเคยมีผู้หญิงคนหนึ่งขอร้องที่จะเข้าไปทำงานในบ้านขุนนางชอย แต่ทำได้สามวันก็แอบใส่ยาพิษในอาหาร และหลังจากนั้นนางก็หายตัวไป ชายคนนี้ยังฝากข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการบังคับใช้แรงงานให้อึนโอช่วยเหลือ
ที่จวนอึนโอกำลังพูดคุยกับโดลแซเรื่องการบังคับใช้แรงงาน ก็มีชาวบ้าน 4 คน ได้ข่าวว่าอึนโอจะหาทางลงโทษขุนนางชอย พวกเขาจึงมาร้องเรียนเรื่อง ภาระหนี้สินและความลำบากที่เกิดขึ้นจากขุนนางชอย
ลีบังรีบไปรายงานขุนนางชอยถึงเรื่องแปลกๆ ที่พวกชาวบ้านเข้าๆ ออกๆ จวนนายอำเภอและแอบสุมหัวกัน ขุนนางชอยให้ลีบังไปบอกโกโดลที่ถูกจับอยู่ในคุกให้หุบปากให้สนิท และสั่งคิมโซบังนำจดหมายไปให้ใครคนหนึ่ง
พางวูลรีหลังจากมองเห็นผีได้นางจัดสำรับให้ แก่บรรดาแม่ย่าของนางทางหลายกินกันอย่างอิ่มหนำ แต่ตัวนางเองกลับนั่งเซ็งที่เห็นผีแล้วแต่กลับไม่ได้ยินเสียงเวลาพวกผีคุยกัน
อึนโอเล่าเรื่องแม่ให้อารังฟัง
"หลังจากนางวางยาขุนนางชอย ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างทำให้ปิศาจตนนั้นเข้าสิงร่างของแม่ข้าได้"
"ขุนนางชอยเกี่ยวข้องยังไงกับปิศาจต้นนั้นนะ" อารังตั้งข้อสังเกต
"ทุกคนที่อยู่บ้านหลังนั้นอาศัยอำนาจของปิศาจเพื่อความร่ำรวยมั่งคั่งของตัวเอง" อึนโอนึกถึงเรื่องราวที่ได้ฟังมาจากพวกลีบัง "ตอนนี้เขาต้อง ซ่อนนางปิศาจไว้ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ"
อึนโอได้พบพวกผีที่อารังเคยจะให้เป็นพลลาดตระเวนอีกครั้ง
"พวกเจ้าหายไปไหนมา"
"พวกข้าหนีไป เพราะบ้านนั้นมีแต่ผีน่ากลัวๆ เข้าๆออกๆ และก็ได้ยินข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับนายอำเภอด้วย"
"ข่าวลืออะไร"
"เขาพูดกันว่านายอำเภอน่ากลัวกว่าผีซะอีก"
"อืมมม ครั้งนี้พวกเจ้าก็ไปคอยติดตามดูความเคลือ่นไหวที่บ้านุนนางชอยแล้วมารายงานข้าด้วย"
พวกผีแอบตามคนรับใช้คนหนึ่งไปจนพบกระท่อมร้างกลางป่าและรีบวิ่งหนีกลับมาที่จวน
"ไหนท่านว่าไม่มีพวกผีแล้ว ข้าไปที่นั่นพบกับพลังบางอย่างที่น่ากลัวมากๆ " พวกผีรายงาน
อึนโอกับอารังรีบไปที่กระท่อมแห่งนั้น นางมูยอนรับรู้ถึงการมาของคนทั้งคู่ นางรวบรวมพลังออกมาพบ อารังเริ่มเห็นความทรงจำของตัวเองอีกครั้ง
ในภาพ ลีโซริมที่กำปิ่นไว้ในมือแอบมองจากอีกมุมหนึ่ง นางเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง แต่งตัวคล้ายๆ อย่างนี้กำลังเดินเข้าหา ชอยจูวาลและแม่อึนโอที่กำลังงง ผู้หญิงที่เดินออกมามีท่าทางแปลกๆ และล้มลง ก่อนที่แม่อึนโอจะหยิบมีดสั้นเพื่อแทงตัวเองแต่ จูวาลห้ามไว้ นางจึงยกมีดขึ้นมาจะแทงจูวาล
"อย่าเข้าใกล้ข้า.." ลีโซริมกลับวิ่งเข้ามาขวางไว้ จึงถูกแทงและสลบอยู่ตรงนั้น นางมูยอนเข้าสิงร่างแม่อึนโอได้สำเร็จ หลังจากที่แม่อึนโอพยายามขัดขืนด้ายการฆ่าตัวตาย
ชอยจูวาล นำร่างของลีโซริมไป หลังจากที่นางมูยอน ลบความทรงจำของลีโซริมแล้ว
นางมูยอนเห็นอารังยืนตะลึงอยู่อย่างนั้น นางเอื้อมมือมาใกล้ แต่อึนโอคว้าไว้ก่อนจะถึงตัวอารัง
...ติดตามต่อตอนที่ 17...
ตอนที่ 14
ตอนที่ 15
ตอนที่ 16 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/10/arang-and-magistrate-16.html
ตอนที่ 17
ตอนที่ 18
"..หรือจะเป็นนายน้อยจูวาล..ที่พาแม่ของนายอำเภอไปที่นั่น" อารังพึมพำกับต้วเอง
อารังกลับจวนมาพร้อมกับความคิดมากมาย อารังพบอึนโออยู่ที่นั่น
"ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า"
"ข้าก็มีเหมือนกัน" อารังตอบอึนโอ
อึน โอบอกอารังว่านางผู้นั้นคือแม่ของเขาจริงๆ และคิดว่าที่มูยองเอ่ยว่า อาจารย์ของเขาคือมหาเทพน่าจะเป็นเรื่องเหลวไหล อารังบอกสิ่งที่ตัวเองคิด นางทบทวนมานานและคิดว่าน่าจะเป็นแผนของมหาเทพมาตั้งแต่แรก และฝากให้อึนโอหาคนทำร้ายแม่นมของลีโซริมให้ได้ แต่ก็ไม่ได้เล่าเรื่องชอยจูวาล
วันรุ่งขึ้นอึนโอสั่ง โดลแซและพลลาดตระเวนให้ไปขุดหาศพของพี่เลี้ยงและตามจับคนที่ฆ่าพี่เลี้ยงลีโซริมมาให้ได้
โดลแซจับโกโดลคนรับใช้ของขุนนางชอยมาได้เพราะได้หลักฐานเป็นป้ายชื่อจากศพของแม่นม
ชอยจูวาลคิดถึงคำพูดของอารัง
"..ลีโซริม ตายยังไงท่านไม่อยากรู้หรือ.."
ชอยจูวาลไปถามความจริงจากนางมูยอน
"หรือว่า..ข้าเป็นคนฆ่านาง..?"
"ใช่แล้ว คืนนั้นที่นางแอบตามเรามาและเห็นทุกอย่าง การฆ่านางเป็นสิ่งที่ควรทำไม่ใช่เหรอ"
"ทำไมท่านต้องทำอย่างนั้น" ชอยจูวาลถามทั้งน้ำตา
"ทำอะไร ที่ให้เจ้าฆ่านางงั้นเหรอ หรือที่ข้าลบความทรงจำเจ้า!!!"
วันที่ชอยจูวาลฆ่าลีโซริม วันที่เขาฆ่าคนเป็นครั้งแรก เขาหวาดกลัวมาก จนเขาเองที่ยอมให้นางมูยอนลบความทรงจำ
บนสวรรค์
ในระหว่างการเล่นหมากล้อมของมหาเทพและยมราช
"แม้ ข้าจะเป็นเอกทางด้านหมากล้อม แต่ข้าก็ไม่รู้ทุกความเคลื่อนไหวหรอกนะ" มหาเทพเอ่ยเมื่อยมราชถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น..ข้าไม่รู้เรื่องพลังของ แม่อึนโอด้วย"
"ยังไงซะการได้เห็นว่าก็มีบางเรื่องที่ท่านไม่รู้ ก็เป็นความรู้สึกที่ไม่เลวนะ"
"นี่คือเหตุผลที่ข้าเเชื่อในมนุษย์ ..พลังของมนุษย์ที่ยึดติดกับหัวใจมีมากว่าที่คิด ไม่น่าประหลาดใจหรอกเหรอ"
มูยองนึกถึงอดีตวันที่มูยอนน้องสาวผู้เป็นเทพธิดา พร่ำพูดความรู้สึกที่นางอยากเป็นมนุษย์
"อยู่บนโลกมนุษย์ อย่างปิศาจอย่างนั้นหรือ" มูยองพึมพำ
ชอยจูวาลเดินออกจากกระท่อมมาด้วยความเสียใจ และยิ่งเสียใจหนักขึ้นเมื่อนึกถึงคำพูดของอารัง
"มีใครคนหนึ่งที่เก็บท่านไว้ในส่วนลึกของหัวใจ"
อารังที่กำลังมุ่งมั่นกับความความคิดของตัวเองเดินมาพบชอยจุูวาลในป่าระหว่างทางไปกระท่อมร้าง
"ตอน ที่ลีโซริมเสียชีวิต ท่าน..อยู่ที่นั่นด้วยรึเปล่า" อารังถามออกไปด้วยความหวาดกลัวกับคำตอบที่จะได้รับ และด้วยความรู้สึกเดียวกันนั้น ชอยจูวาลไม่ตอบ และเดินจากไป เพียงเท่านั้นก็สามารถตอบคำถามของอารังได้ นางรู้สึกเศร้ากับลีโซริมอย่างมาก
คิมอึนโปเดินทางมาถึงจวนนายอำเภออย่างกระทันหัน
"คำถามของเจ้า ในตอนแรกข้าคิดจะตอบทางจดหมาย" เขาพูดกับคิมอึนโอลูกชาย ในที่สุดเขาก็เล่าเรื่องในอดีตให้ลูกชายฟัง
ในอดีตตาของอึนโอเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย ได้รับเรื่องร้องเรียนการทุจริตของขุนนางชอยบ่อยๆ จึงคิดจะลงโทษ แต่กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฎ มีเพียงแม่ของอึนโอเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้
ก่อนคิมอึนโปจะกลับ เขาเอ่ยกับลูกชายว่า
"การปกครองเมืองก็เหมือนการปกครองประเทศ เจ้าเีพียงต้องฟังคำของผู้คน .."
ในใจคิมอึนโป แทบไม่คิดว่า แม่ของอึนโอจะเดินทางมาถึงเมืองมิลยางเพื่อแก้แค้นได้
ในตอนดึกอึนโอมาพบอารังในห้องของลีโซริม
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
อารังไม่ตอบอะไร นางกำลังเสียใจกับเรื่องราวของลีโซริม
"ถ้าเจ้ายังไม่ต้องการบอกอะไรก็ไม่เป็นไร แต่อย่าลืมเรื่องที่เจ้าจะต้องได้ไปสวรรค์นะ" อึนโอเอ่ยอย่างจริงจัง
วันรุ่งขึ้นอึนโอไปพบชายคนหนึ่งที่เคยทำงานที่บ้านขุนนางชอย เขาเล่าว่าเคยมีผู้หญิงคนหนึ่งขอร้องที่จะเข้าไปทำงานในบ้านขุนนางชอย แต่ทำได้สามวันก็แอบใส่ยาพิษในอาหาร และหลังจากนั้นนางก็หายตัวไป ชายคนนี้ยังฝากข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการบังคับใช้แรงงานให้อึนโอช่วยเหลือ
ที่จวนอึนโอกำลังพูดคุยกับโดลแซเรื่องการบังคับใช้แรงงาน ก็มีชาวบ้าน 4 คน ได้ข่าวว่าอึนโอจะหาทางลงโทษขุนนางชอย พวกเขาจึงมาร้องเรียนเรื่อง ภาระหนี้สินและความลำบากที่เกิดขึ้นจากขุนนางชอย
ลีบังรีบไปรายงานขุนนางชอยถึงเรื่องแปลกๆ ที่พวกชาวบ้านเข้าๆ ออกๆ จวนนายอำเภอและแอบสุมหัวกัน ขุนนางชอยให้ลีบังไปบอกโกโดลที่ถูกจับอยู่ในคุกให้หุบปากให้สนิท และสั่งคิมโซบังนำจดหมายไปให้ใครคนหนึ่ง
พางวูลรีหลังจากมองเห็นผีได้นางจัดสำรับให้ แก่บรรดาแม่ย่าของนางทางหลายกินกันอย่างอิ่มหนำ แต่ตัวนางเองกลับนั่งเซ็งที่เห็นผีแล้วแต่กลับไม่ได้ยินเสียงเวลาพวกผีคุยกัน
อึนโอเล่าเรื่องแม่ให้อารังฟัง
"หลังจากนางวางยาขุนนางชอย ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างทำให้ปิศาจตนนั้นเข้าสิงร่างของแม่ข้าได้"
"ขุนนางชอยเกี่ยวข้องยังไงกับปิศาจต้นนั้นนะ" อารังตั้งข้อสังเกต
"ทุกคนที่อยู่บ้านหลังนั้นอาศัยอำนาจของปิศาจเพื่อความร่ำรวยมั่งคั่งของตัวเอง" อึนโอนึกถึงเรื่องราวที่ได้ฟังมาจากพวกลีบัง "ตอนนี้เขาต้อง ซ่อนนางปิศาจไว้ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ"
อึนโอได้พบพวกผีที่อารังเคยจะให้เป็นพลลาดตระเวนอีกครั้ง
"พวกเจ้าหายไปไหนมา"
"พวกข้าหนีไป เพราะบ้านนั้นมีแต่ผีน่ากลัวๆ เข้าๆออกๆ และก็ได้ยินข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับนายอำเภอด้วย"
"ข่าวลืออะไร"
"เขาพูดกันว่านายอำเภอน่ากลัวกว่าผีซะอีก"
"อืมมม ครั้งนี้พวกเจ้าก็ไปคอยติดตามดูความเคลือ่นไหวที่บ้านุนนางชอยแล้วมารายงานข้าด้วย"
พวกผีแอบตามคนรับใช้คนหนึ่งไปจนพบกระท่อมร้างกลางป่าและรีบวิ่งหนีกลับมาที่จวน
"ไหนท่านว่าไม่มีพวกผีแล้ว ข้าไปที่นั่นพบกับพลังบางอย่างที่น่ากลัวมากๆ " พวกผีรายงาน
อึนโอกับอารังรีบไปที่กระท่อมแห่งนั้น นางมูยอนรับรู้ถึงการมาของคนทั้งคู่ นางรวบรวมพลังออกมาพบ อารังเริ่มเห็นความทรงจำของตัวเองอีกครั้ง
ในภาพ ลีโซริมที่กำปิ่นไว้ในมือแอบมองจากอีกมุมหนึ่ง นางเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง แต่งตัวคล้ายๆ อย่างนี้กำลังเดินเข้าหา ชอยจูวาลและแม่อึนโอที่กำลังงง ผู้หญิงที่เดินออกมามีท่าทางแปลกๆ และล้มลง ก่อนที่แม่อึนโอจะหยิบมีดสั้นเพื่อแทงตัวเองแต่ จูวาลห้ามไว้ นางจึงยกมีดขึ้นมาจะแทงจูวาล
"อย่าเข้าใกล้ข้า.." ลีโซริมกลับวิ่งเข้ามาขวางไว้ จึงถูกแทงและสลบอยู่ตรงนั้น นางมูยอนเข้าสิงร่างแม่อึนโอได้สำเร็จ หลังจากที่แม่อึนโอพยายามขัดขืนด้ายการฆ่าตัวตาย
ชอยจูวาล นำร่างของลีโซริมไป หลังจากที่นางมูยอน ลบความทรงจำของลีโซริมแล้ว
นางมูยอนเห็นอารังยืนตะลึงอยู่อย่างนั้น นางเอื้อมมือมาใกล้ แต่อึนโอคว้าไว้ก่อนจะถึงตัวอารัง
...ติดตามต่อตอนที่ 17...
ขอขอบคุณ http://forums2.popcornfor2.com/
และ http://tvseriesclub.com/
หากนำข้อมูลไปใช้กรุณาให้เครดิตเว็บไซต์ด้วย http://ninesboxx.blogspot.com/
เรื่องย่อเป็นตอน 'Arang and the Magistrate'
ตอนที่ 3 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-3.html
ตอนที่ 4 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/10/arang-and-magistrate-4.html
ตอนที่ 5
ตอนที่ 6
ตอนที่ 7
ตอนที่ 8
ตอนที่ 9
ตอนที่ 10
ตอนที่ 11 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-11.html
ตอนที่ 12 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-12.html
ตอนที่ 13 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-13.html
ตอนที่ 4 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/10/arang-and-magistrate-4.html
ตอนที่ 5
ตอนที่ 6
ตอนที่ 7
ตอนที่ 8
ตอนที่ 9
ตอนที่ 10
ตอนที่ 11 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-11.html
ตอนที่ 12 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-12.html
ตอนที่ 13 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/09/arang-and-magistrate-13.html
ตอนที่ 14
ตอนที่ 15
ตอนที่ 16 http://ninesboxx.blogspot.com/2012/10/arang-and-magistrate-16.html
ตอนที่ 17
ตอนที่ 18
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น