Nice Smile Memo

ส่วนตัวเวลาทำสเปก จะมีปัญหากับวัสดุไม่กี่ตัวแต่กันซึมนี่เป็นที่หนึ่งในความสับสน และในที่สุดเราก็แยกแยะกันซึมได้ดังนี้ กันซึม(จำแนกโดยวิธีการใช้งาน) แบ่งออกเป็น 4 ประเภท 1. ประเภทสารผสมเพิ่ม (Waterproof Admixture) ใช้ผสมลงในระหว่างการผสมคอนกรีต 2. ประเภทซีเมนต์เบส (Cementitious Waterproofing ) ใช้สำหรับทาหรือฉาบบนผิวคอนกรีต ผิวหน้าที่ได้จะเป็นตัวป้องกันการรั่วซึม(Protective Layer ) มี 2 ชนิดคือ  ชนิดส่วนผสมเดียว จะเป็นผงซีเมนต์กันซึมอย่างเดียวนำมาผสมน้ำตามอัตราส่วนที่ผู้ผลิตกำหนด ผิวหน้าที่ได้จะเป็นผิวหน้าที่แข็ง ข้อดีคือราคาประหยัด ข้อเสียคือ ไม่มีความยืดหยุ่น  ประเภท 2 ส่วนผสม ประกอบไปด้วยผงซีเมนต์กันซึมและน้ำยา อัตราส่วนผงซีเมนต์ต่อน้ำยาขึ้นอยู่กับผู้ผลิตกำหนด ผิวหน้าที่ได้จะเป็นผิวหน้าที่มีความยืดหยุ่น 3. ประเภทสร้างผลึกในเนื้อคอนกรีต (Waterproofing by Crystallization) ระบบกันซึมประเภทนี้มีทั้งชนิดที่เป็น ผง และ น้ำยา โดยเมื่อสารเคมีเข้าไปในเนื้อคอนกรีตแล้วจะเกิดการสร้างผลึกในเนื้อคอนกรีต ผลึกที่เกิดขึ้นช่วยทำให้คอนกรีตมีลักษณะทึบมากขึ้นสามารถป้องกันการรั่ว...

หนังค่ายDC ที่เราไม่ไม่คาดหวังอะไรมากนัก ไม่ได้คิดจะรีวิวหรือวิจารณ์เลย เพราะหนังยืนโรงมาหลายสัปดาห์แล้ว แต่คันปาก มีคนมาดูถูกดูแคลนว่าหนังไม่สนุก ดูแล้วง่วงบางช่วง เอาจริงๆถามว่าหนังมีช่วงพูดเยอะมั้ย ตอบเลยว่ามี แต่ส่วนตัวมองว่ามันไม่ได้แย่จนรับไม่ได้ หนังก็ต้องมีจังหวะให้พักบ้าง อยากจะแอคชั่นกันแบบแอบลุกไปฉี่ไม่ได้เลย แนะนำให้ไปดูมวยปล้ำ แต่ถ้าถามว่าเนื้อเรื่องดีมั้ย ตอบว่าเฉยๆ นี่ไม่ใช่หนังโนแลนดูแล้วหนักแน่น หรือซับซ้อนซ่อนเงื่อน เนื้อเรื่องง่ายดาย แต่โดยภาพรวมถือว่าหนังค่อนข้างจะกลมกล่อม สนุกใช้ได้ นางเอกสวยมากจนดึงความสนใจไปหมดทั้งๆที่นางแสดงไม่ดีนะหน้าเดียวทั้งเรื่อง พระเอกทำได้ดี แสดงไม่เด่นเกินหน้าและไม่ดรอปจนหายไป ส่งเสริมนางเอกได้ดีนะ ส่วนตัวให้ 7.5/10 ดูเถอะไม่เสียดายเวลาหรอก

สิ้นสุดการรอคอยยาวนานถึง 2 ปี เขาก็กลับมา! กษัตริย์นักรบผู้ครองใจประชาชน "บาฮูบาลี" ขอเล่าบรรยากาศที่โรงหนังซักเล็กน้อย ตอนซื้อตั๋วเห็นโรงเกือบเต็มก็ดีใจว่าคนให้ความสนใจอยู่บ้างแม้โรงจะน้อย พอเข้าโรงไปก็บพบว่า โอ้วที่โรงแน่นๆนี่ คนอินเดียทั้งนั้นเลย ก็อบอุ่นไปอีกแบบดูหนังกับเจ้าของเชื้อชาติเขาเลย มาภาคนี้หนังดำเนินเรื่องง่ายๆ โดยต่อเนื่องจากภาคที่แล้ว เล่าถึงช่วงเวลาหลังจาก การรบระหว่างเมือง มหิธมาตี กับกลุ่มคนอีกเมืองที่มารุกราน(หน้าตาแบบพวกอุรุกไฮ) ราชินีศิวากามี ทำพิธีกรรมซึ่งต้องเทินถ่านที่ติดไฟไว้บนศีรษะแล้วเดินเขาสู่พิธี เพื่อทำลายหุ่นอสูรร่างยักษ์ หากทำสำเร็จจะทำนายได้ว่าพระนางจะทำกิจสิ่งใดก็จะสำเร็จลุล่วง  ระหว่างนั้นมีช้างเชือกนึงเกิดหลุดออกมาขวางทาง เจ้าชายบาฮูบาลีจึงขับเกวียนบรรทุกองค์พระพิฆเณศเข้ามาชนช้างนั้นให้พ้นทาง ทำให้พระนางเดินต่อไปได้ และช้างเชือกนั้นก็ยอมสยบต่อบาฮูบาลี (ฉากเปิดนี่สวยงาม อบอุ่นและยิ่งใหญ่ ชอบๆ👍👍👍) หลังจากนั้นหนังก็เล่าเรื่องการพบรักของบาฮูบาลีกับนางเทวาเสนา และการพยายามจะเป็นกษัตริย์ของบัลลาพี่ชายของบาฮูบาลี การดำเนินเรื่องหรือ...

หนังเดินเรื่องโดยใช้มุมมองหลักของ ราเชล (Emily Blunt) เป็นคนเล่าเรื่อง บอกเล่าเรื่องราว ความเกี่ยวพันกันระหว่างผู้หญิง 3 คน และผู้ชาย 3 คน แน่นอนว่าเป็นเรื่องชู้สาวและฆาตกรรม ราเชล ติดเหล้าอย่างหนัก ทำให้จำเรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงที่เธอเมาได้อย่างไม่ชัดเจนนัก เป็นช่องโหว่ที่ทำให้ทอม (จัสติน เทอรู) สามีเก่า  เล่าถึงสิ่งที่เธอทำว่าแย่แค่ไหน เป็นผลทำให้ชีวิตคู่ต้องพังทลาย   ราเชลยังฝังใจกับชีวิตคู่ และบ้านหลังที่เธอใช้ชีวิตร่วมทอม จึงชอบนั่งรถไฟผ่านไปอยู่เสมอ พลอยทำให้เธอสังเกตเพื่อนบ้านไปด้วย ในสายตาราเชล เมแกนและสกอตต์ เป็นคู่สามีภรรยาที่น่ารักในแบบที่ราเชลคงจะมีไม่ได้ เธอหวนนึกถึงชีวิตคู่ของตัวเอง และโทษตัวเองอยู่เสมอที่มีพฤติกรรมแย่ๆ และมีลูกไม่ได้ โดยหลงลืมและมองข้ามพฤติกรรมเจ้าชู้ของทอม เมแกน  (เฮลี่ เลนเน็ต) และ สกอตต์ (ลูค อีแวนส์) ย้ายบ้านมาอยู่ย่านเดียวกับบ้านของราเชลและทอมได้ไม่นาน เมแกนรู้สึกจำเจกับชีวิตที่เมืองนี้ เมแกนพูดคุยกับ ดร.แอบดิค นักจิตบำบัดอยู่เสมอ และชอบยั่วเขาด้วย  เธอรับเป็นพี่เลี้ยงเด็กและช่วยงานแม่บ้านให้กับ แอนนา (รีเบคก้...

วันนี้ตื่นสายคะ เพราะโปรแกรมหลวมๆ ที่ที่จะไปหลักๆ มีแค่วัดลามะ มื้อเช้าก็ฝากท้องไว้ที่ร้านซาลาเปาข้างโรงแรมร้านเดิม ประมาณ 9 โมงกว่าๆ ก็ตัดสินใจว่าจะลองไปเดินห้างที่คล้ายๆ ย่านประตูน้ำ-แพลททินั่ม เพราะผิดหวังจากตลาดรัสเซียมาเมื่อวาน ห้างนี้ตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับ สวนสัตว์ปักกิ่งคะ การเดินทางก็ไม่ยาก รถไฟใต้ดินเช่นเคย พอไปถึงนี่แอบงงคะเพราะคิดว่าบรรยากาศน่าจะคึกคัก แต่ทำไมมันเงียบๆ จริงๆ แล้วเราต้องเดินอ้อมหลังตึกที่เป็นเหมือนอู่รถเมล์ไป ทีนี้ละคะ 4-5 ตึกตรงนั้น ประตูน้ำชัดๆ เบยคะ รูปนี่ยืมมาจากหลายๆเวปนะคะ ตอนเราไปไม่ได้ถ่ายรูปไว้คะ เพราะมันชุลมุนมากเลย คนเยอะแยะ ป้ายราคาก็มักจะเป็นภาษาจีนคะ และคนมาซื้อส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นพวกแม่ค้ารายย่อยคะ ฉะนั้นแต่ละคนก็จะพะรุงพะรังกันพอสมควร บางทีของเพิ่งมาลงก็กองๆไว้ที่พื้นตรงทางเดิน ตึกที่เดินสบายสุดก็คือตึกที่อยู่ตรงกับทางเดินที่เข้ามา (ในแผนที่อยู่ด้านซ้าย) ในเวปบอกว่าห้างแถวนี้ปิดประมาณ 3-5 โมงเย็น อันนี้เราก็ไม่คอนเฟิร์มนะคะ แต่ไปก่อนเวลานี้ไว้เป็นอันว่าปลอดภัยไม่ไปเสียเที่ยวละกัน ของที่ขายก็จะเป็นแฟชั่นสไตล์ปักกิ่งหน้...

โปรแกรมวันนี้เราจะไปกำแพงหมื่นลี้กัน ตามข้อมูลที่ได้มาด่านที่ฮอตฮิต ใกล้ที่สุด ไปง่ายที่สุด และคนเยอะที่สุด คือด่าน ปาต้าหลิง (Badaling) ซึ่งเราก็ได้รับคำเตือนมาแล้วว่าถ้าจะไปอย่าไปวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ อีกด่านนึงที่มีคนรีวิวคือด่านมู่เทียนหยู (Mutianyu) แต่ดูเหมือนจะไปยากกว่านิดหน่อย เราก็เลยเลือกแบบเซฟๆ ไปด่านปาต้าหลิง เริ่มจากที่พักเราสถานี Dongsi เปลี่ยนขบวนที่สถานี yonghegong ไปลงสถานี Deshengmen เพื่อไปขึ้นรถเมล์สาย 877 ต่อเดียวถึงด่านปาต้าหลิง การไปต่อรถเมล์สาย 877 นี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าวิตกอะไรคะเพราะออกจากสถานี Deshengmen ก็จะมีป้ายบอกไปตลอดทางโดยเฉพาะที่พื้น คือป้ายลูกศรใหญ่มาก และมีไปตลอดทาง ไม่ต้องกลัวหลงคะ พอไปถึงจะมีรถเมล์สีเขียวนี่จอดอยู่เยอะแยะหลายสาย ก็พยายามมองหาแต่เลข 877 จะมีคนเข้าแถวขึ้นรถอยู่เยอะกว่าสายอื่นๆ  การขึ้นรถเมล์ถ้าเรามีบัตร อี้ข่าทงอยู่แล้วเราก็เอาบัตรแปะที่เครื่องเลย ไม่ต้องซื้อตั๋วใหม่ (ราคาตั๋ว 12 หยวน) ซึ่งราคาที่หักจากบัตรจะถูกกว่าซื้อตั๋วบนรถเยอะคะ (หักจากบัตร 3 หรือ 6 หยวนนี่แหละคะ) ประมาณ 1 ชม. ก็จะถึงด่าน Badaling จุด...