ตำรวจบอกว่าในที่เกิดเหตุพบโทรศัพท์มือถือของจูแทฮยอง ผู้ตาย และ ของฮาริว เมื่อจูดาเฮได้ยินแบบนั้นเธอวิตกและหวาดกลัว แต่กลับไม่พูดอะไร
วันนี้เป็นวันเกิดของอึนบยอล ฮาริว แทคเบและน้าฮงฉลองวันเกิดให้อึนบยอล ฮาริวซื้อจักรยานให้เธอ ตำรวจมาถึงที่บ้าน ตอนนั้นมีแต่น้าฮง ส่วนแทคเบกำลังจะเข้าบ้านและแอบได้ยินพอดีจึงรีบไปบอกฮาริวที่พาอึนบยอลไปหัดขี่จักรยาน ที่เขาเพิ่งซื้อให้ ที่สนามเด็กเล่น
ฮาริวรู้ชะตาตัวเองเขาฝากฝังอึนบยอลไว้กับแทคเบ
เบคโดฮยองรู้ว่าศพที่ขุดพบในที่ดินที่จะสร้างรีสอร์ทนั้นเป็นพ่อเลี้ยงของจูดาเฮ เธอนึกไปถึงวันที่จูดาเฮมาทานอาหารที่บ้าน และมีเศษดินติดอยู่ที่รองเท้า
จูดาเฮหวาดกลัวนั่งเจ่าจุกอยู่ในคอนโดเพียงลำพัง เธอนึกถึงอึนบยอล จึงโทรศัพท์ไปหา ถามถึงของขวัญที่เธอมอบให้ เบคโดฮยองมาถึงคอนโดพอดีเธอจึงต้องวางสาย
เบคโดฮยองเอ่ยปากว่าเสียใจกับการจากไปของจูแทฮยองพ่อเลี้ยงของจูดาเฮ และถามถึงการเสียชีวิตของพ่อแม่แท้ๆ และญาติพี่น้องของเธอ รวมไปถึงเรื่องแปลกๆที่จูดาเฮพยายามคัดค้านการก่อสร้างรีสอร์ทที่ต่อมาพบศพของพ่อเลี้ยงเธอที่นั่น
"จูดาเฮ ฉันกลัวมาก ว่าเธอจะเกี่ยวข้องอะไรกับการตายนั้น ..เมื่อความลับดำมืดของเธอเปิดเผย ก่อนจะถึงวันนั้นฉันขอให้เธอตัดความสัมพันธ์กับครอบครัวเราซะ"
ซองซูจองพบกับน้าฮงที่บ้านเพื่อไปถามหาน้องชายฝาแฝดของทนายชาแจวุง แต่น้าฮงกลัวว่าจะเป็นตำรวจอีก เธอจึงบอกไปว่าเธอไม่รู้จักเขา ซองซูจองกลับไปด้วยความผิดหวังแต่เธอสัญญากับพ่อของทนายชาว่าเธอจะตามหาต่อไป
ฮาริวถูกสอบสวนใรระหว่างสอบสวน ดูเหมือนฮาริวจะเพิ่งรู้ว่าชายคนที่จูดาเฮพลั้งมือฆ่าไปนั้นเป็นพ่อเลี้ยงของเธอ
"จูดาเฮไม่ใช่คนในครอบครัวผู้เคราะห์ร้ายแต่เป็นคนในครอบครัวของผม และเธอเป็นฆาตกร!!"
จูดาเฮบอกตำรวจด้วยกิริยาที่ทำให้เขาเห็นอกเห็นใจ
"ฉันกำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ช่วยปิดเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ"
จูดาเฮพยายามบอกฮาริวไม่ให้พูดเรื่องที่เธอเป็นคนฆ่า เพียยงแค่ให้เขารับว่าเป็นคนฝังศพเท่านั้น โทษจะไม่หนัก การสอบสวนจะจนบลง และระหว่างนั้นเธอจะรับอึนบยอลไปเลี้ยงดูอย่างดี
เบคโดฮยองไปที่สโมสรขี่ม้าเธอถามถึงฮาริวเมื่อไม่เห็นเขาที่นั่น ผุ้จัดการบอกว่าจู่เขาก็ไม่มาทำงานโดยไม่บอกกล่าว
ในที่สุดเพื่ออึนบยอล ฮาริวจึงยอมทำตามที่จูดาเฮบอก
จูดาเฮนัดพบเบคโดฮุนและทำเป็นบอกว่าแหวนที่เขาให้เธอใส่ไม่พอดี อยากให้เขาเอามันไปแก้
จูดาเฮหาโรงเรียนที่อเมริกาไว้ให้อึนบยอล เธอไปรับลูกที่โรงเรียน และโกหกไปว่าฮาริวต้องไปทำงานที่อื่น เธอพาลูกไปซื้อของ เป็นวันที่เธอดูมีความสุขมาก ในระหว่างเลือกซื้อเสื้อผ้ากับอึนบยอลที่ห้างฯ เบคจีมีที่มาช้อปปิ้งแอบเห็น เบคจีมีไม่ได้เอ่ยปากบอกใครอีก แต่เธอดูมีความสุขอย่างประหลาดที่ได้รู้ความลับนี้ของจูดาเฮ
จูดาเฮพาอึนบยอลไปที่คอนโด อึนบยอลถามอย่างไร้เดียงสาว่า เธอจะอยู่ที่นี่กับแม่และพ่อได้หรือไม่ จูดาเฮไม่ตอบ เธอหยิบเอาที่รัดผมอันใหญ่ที่อึนบยอลอยากได้ เอามาให้ อึนบยอลดีใจมาก
"อึนบยอลอยากไปอเมริกามั้ย ลูกจะได้เรียนภาษาอังกฤษ ได้เรียนโรงเรียนดีๆ"
"คุณพ่อจะไปอยู่กับเรามั้ยคะ เราจะไปกันเมื่อไหร่"
จูดาเฮนิ่งไปกับคำถามของลูกเมื่อถามถึงพ่อ
ฮาริวอยู่ในคุกได้อยู่ร่วมห้องขังกับ คนๆหนึ่งที่คนในคุกรู้จักกันในนาม อ.ยัม ดูเหมือนหลายๆคนจะให้ความนับถือ อ.ยัม และอ.ยังให้คำปรึกษากับหลายๆคนในคุก
แทคเบมาเยี่ยมฮาริว เอารูปถ่ายของอึนบยอลมาให้ดูและว่าเขากับน้าฮงไม่ไว้ใจดาเฮนัก แต่ฮาริวคิดว่ายังไงจูดาเฮก็เป็นแม่
วันที่จูดาเฮจะพาอึนบยอลไปอเมริกา เบคโดฮุนถูกส่งไปทำงานอีกเมืองหนึ่ง เขาได้รับโทรศัพท์จากเบคจีมีว่า เธอรู้มาจากเบคโดฮยองว่าดาเฮจะไปอเมริกา โดฮุนโทรศัพท์หาดาเฮไม่ติด เขาจึงทิ้งงานและรีบกลับโซลทันที
อึนบยอลเห็นโทรศัพท์ของดาเฮเธอคิดจะโทรศัพท์หาฮงอาชิม (เธอเรียกว่าคุณย่า) จึงเปิดมือถือขึ้น เมื่้อใช้โทรศัพท์เสร็จเธอไม่ได้ปิดมือถือ ดาเฮจึงเห็นข้อความของเบคโดฮุนว่าเขากำลังจะถึงบ้านแล้ว เธอสั่งให้อึนบยอลยืนรอเธออยู่
ดาเฮพบโดฮุนที่หน้าคอนโด เขาไม่ฟังอะไรและเข้าใจเองว่าดาเฮจะไปอเมริกาเพราะพี่สาวของเขา เขาสวมกอดเธอและขอโทษที่ดูแลเธอไม่ดีพอ
น้าฮงกับแทคเบมาพบทั้งคู่อยู่ด้วยกันพอดี
โดฮุนกลับไป ดาเฮกลับมาตามหาอึนบยอลไม่เจอ เพราะอึนบยอลตามลูกบอลไปที่ถนน มีรถบรรทุกขับผ่านมาพอดี
ดาเฮรีบวิ่งไปหาลูก..แต่ไม่ทัน
เจ้าหน้าที่มาแจ้งข่าวฮาริวที่อยู่ในคุก
"เกิดอะไรขึ้นกับอึนบยอล"
"กลับไปที่ห้องแล้วเตรียมตัวออกไป เมื่อเช้านี้..ลูกสาวคุณเสียชีวิตแล้ว"
"..คงต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ เธอจะตายได้ยังไง.."
ฮาริวร้องไห้ไปตลอดทางที่ออกจากคุกไปสถานที่จัดงานศพ ฮาริวแทบไม่มีแรงเดิน เขาทรุดตัวลงตรงหน้าศพลูกสาว
"..อึนบยอล.."
วันนี้เป็นวันเกิดของอึนบยอล ฮาริว แทคเบและน้าฮงฉลองวันเกิดให้อึนบยอล ฮาริวซื้อจักรยานให้เธอ ตำรวจมาถึงที่บ้าน ตอนนั้นมีแต่น้าฮง ส่วนแทคเบกำลังจะเข้าบ้านและแอบได้ยินพอดีจึงรีบไปบอกฮาริวที่พาอึนบยอลไปหัดขี่จักรยาน ที่เขาเพิ่งซื้อให้ ที่สนามเด็กเล่น
ฮาริวรู้ชะตาตัวเองเขาฝากฝังอึนบยอลไว้กับแทคเบ
เบคโดฮยองรู้ว่าศพที่ขุดพบในที่ดินที่จะสร้างรีสอร์ทนั้นเป็นพ่อเลี้ยงของจูดาเฮ เธอนึกไปถึงวันที่จูดาเฮมาทานอาหารที่บ้าน และมีเศษดินติดอยู่ที่รองเท้า
จูดาเฮหวาดกลัวนั่งเจ่าจุกอยู่ในคอนโดเพียงลำพัง เธอนึกถึงอึนบยอล จึงโทรศัพท์ไปหา ถามถึงของขวัญที่เธอมอบให้ เบคโดฮยองมาถึงคอนโดพอดีเธอจึงต้องวางสาย
เบคโดฮยองเอ่ยปากว่าเสียใจกับการจากไปของจูแทฮยองพ่อเลี้ยงของจูดาเฮ และถามถึงการเสียชีวิตของพ่อแม่แท้ๆ และญาติพี่น้องของเธอ รวมไปถึงเรื่องแปลกๆที่จูดาเฮพยายามคัดค้านการก่อสร้างรีสอร์ทที่ต่อมาพบศพของพ่อเลี้ยงเธอที่นั่น
"จูดาเฮ ฉันกลัวมาก ว่าเธอจะเกี่ยวข้องอะไรกับการตายนั้น ..เมื่อความลับดำมืดของเธอเปิดเผย ก่อนจะถึงวันนั้นฉันขอให้เธอตัดความสัมพันธ์กับครอบครัวเราซะ"
ซองซูจองพบกับน้าฮงที่บ้านเพื่อไปถามหาน้องชายฝาแฝดของทนายชาแจวุง แต่น้าฮงกลัวว่าจะเป็นตำรวจอีก เธอจึงบอกไปว่าเธอไม่รู้จักเขา ซองซูจองกลับไปด้วยความผิดหวังแต่เธอสัญญากับพ่อของทนายชาว่าเธอจะตามหาต่อไป
ฮาริวถูกสอบสวนใรระหว่างสอบสวน ดูเหมือนฮาริวจะเพิ่งรู้ว่าชายคนที่จูดาเฮพลั้งมือฆ่าไปนั้นเป็นพ่อเลี้ยงของเธอ
"จูดาเฮไม่ใช่คนในครอบครัวผู้เคราะห์ร้ายแต่เป็นคนในครอบครัวของผม และเธอเป็นฆาตกร!!"
จูดาเฮบอกตำรวจด้วยกิริยาที่ทำให้เขาเห็นอกเห็นใจ
"ฉันกำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ช่วยปิดเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ"
จูดาเฮพยายามบอกฮาริวไม่ให้พูดเรื่องที่เธอเป็นคนฆ่า เพียยงแค่ให้เขารับว่าเป็นคนฝังศพเท่านั้น โทษจะไม่หนัก การสอบสวนจะจนบลง และระหว่างนั้นเธอจะรับอึนบยอลไปเลี้ยงดูอย่างดี
เบคโดฮยองไปที่สโมสรขี่ม้าเธอถามถึงฮาริวเมื่อไม่เห็นเขาที่นั่น ผุ้จัดการบอกว่าจู่เขาก็ไม่มาทำงานโดยไม่บอกกล่าว
ในที่สุดเพื่ออึนบยอล ฮาริวจึงยอมทำตามที่จูดาเฮบอก
จูดาเฮนัดพบเบคโดฮุนและทำเป็นบอกว่าแหวนที่เขาให้เธอใส่ไม่พอดี อยากให้เขาเอามันไปแก้
จูดาเฮหาโรงเรียนที่อเมริกาไว้ให้อึนบยอล เธอไปรับลูกที่โรงเรียน และโกหกไปว่าฮาริวต้องไปทำงานที่อื่น เธอพาลูกไปซื้อของ เป็นวันที่เธอดูมีความสุขมาก ในระหว่างเลือกซื้อเสื้อผ้ากับอึนบยอลที่ห้างฯ เบคจีมีที่มาช้อปปิ้งแอบเห็น เบคจีมีไม่ได้เอ่ยปากบอกใครอีก แต่เธอดูมีความสุขอย่างประหลาดที่ได้รู้ความลับนี้ของจูดาเฮ
จูดาเฮพาอึนบยอลไปที่คอนโด อึนบยอลถามอย่างไร้เดียงสาว่า เธอจะอยู่ที่นี่กับแม่และพ่อได้หรือไม่ จูดาเฮไม่ตอบ เธอหยิบเอาที่รัดผมอันใหญ่ที่อึนบยอลอยากได้ เอามาให้ อึนบยอลดีใจมาก
"อึนบยอลอยากไปอเมริกามั้ย ลูกจะได้เรียนภาษาอังกฤษ ได้เรียนโรงเรียนดีๆ"
"คุณพ่อจะไปอยู่กับเรามั้ยคะ เราจะไปกันเมื่อไหร่"
จูดาเฮนิ่งไปกับคำถามของลูกเมื่อถามถึงพ่อ
ฮาริวอยู่ในคุกได้อยู่ร่วมห้องขังกับ คนๆหนึ่งที่คนในคุกรู้จักกันในนาม อ.ยัม ดูเหมือนหลายๆคนจะให้ความนับถือ อ.ยัม และอ.ยังให้คำปรึกษากับหลายๆคนในคุก
แทคเบมาเยี่ยมฮาริว เอารูปถ่ายของอึนบยอลมาให้ดูและว่าเขากับน้าฮงไม่ไว้ใจดาเฮนัก แต่ฮาริวคิดว่ายังไงจูดาเฮก็เป็นแม่
วันที่จูดาเฮจะพาอึนบยอลไปอเมริกา เบคโดฮุนถูกส่งไปทำงานอีกเมืองหนึ่ง เขาได้รับโทรศัพท์จากเบคจีมีว่า เธอรู้มาจากเบคโดฮยองว่าดาเฮจะไปอเมริกา โดฮุนโทรศัพท์หาดาเฮไม่ติด เขาจึงทิ้งงานและรีบกลับโซลทันที
อึนบยอลเห็นโทรศัพท์ของดาเฮเธอคิดจะโทรศัพท์หาฮงอาชิม (เธอเรียกว่าคุณย่า) จึงเปิดมือถือขึ้น เมื่้อใช้โทรศัพท์เสร็จเธอไม่ได้ปิดมือถือ ดาเฮจึงเห็นข้อความของเบคโดฮุนว่าเขากำลังจะถึงบ้านแล้ว เธอสั่งให้อึนบยอลยืนรอเธออยู่
ดาเฮพบโดฮุนที่หน้าคอนโด เขาไม่ฟังอะไรและเข้าใจเองว่าดาเฮจะไปอเมริกาเพราะพี่สาวของเขา เขาสวมกอดเธอและขอโทษที่ดูแลเธอไม่ดีพอ
น้าฮงกับแทคเบมาพบทั้งคู่อยู่ด้วยกันพอดี
โดฮุนกลับไป ดาเฮกลับมาตามหาอึนบยอลไม่เจอ เพราะอึนบยอลตามลูกบอลไปที่ถนน มีรถบรรทุกขับผ่านมาพอดี
ดาเฮรีบวิ่งไปหาลูก..แต่ไม่ทัน
เจ้าหน้าที่มาแจ้งข่าวฮาริวที่อยู่ในคุก
"เกิดอะไรขึ้นกับอึนบยอล"
"กลับไปที่ห้องแล้วเตรียมตัวออกไป เมื่อเช้านี้..ลูกสาวคุณเสียชีวิตแล้ว"
"..คงต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ เธอจะตายได้ยังไง.."
ฮาริวร้องไห้ไปตลอดทางที่ออกจากคุกไปสถานที่จัดงานศพ ฮาริวแทบไม่มีแรงเดิน เขาทรุดตัวลงตรงหน้าศพลูกสาว
"..อึนบยอล.."
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น